Yazı Detayı
12 Ekim 2018 - Cuma 09:54
 
Denemelerden
Nazlı Sönmez
nazlinazsnm@gmail.com
 
 

Gece tüm ihtişamı ile etrafa huzurunu dağıtıyor, caddede geçen arabaların sesi odanın içindeki sessizliğin içinde yankılanıyor, ay bu gece tüm güzelliğini odamdaki minik pencereden bana doğru uzatıyor, ışığı parmaklarımı minik bir kopek yavrusu gibi yalıyor, ben buradayım yalnız değilsin der gibi. Karanlığın içinde güven veriyor.
Kimileri için eğlence yeni başlıyor, kimileri çoktan uyudu...
Aklim darma dağınık, dünyanın tüm sorunları kafamda patlamış ve minik,  minik atom tanecikleri, dağıldığı noktalarda sallandıkça baskı yapıyor.
Sanki içimdeki yasam sevinci can çekişiyor ve benim telefonumun şarjı bitmiş arıyamıyorum kimsecikleri, ruhun kimsesizliği bu mu? 
Dünya ile benim aramdaki kavga hâlâ devam ediyor, her defasında kaybettiğim.
Dünya o kadar hainsin ki! Ne zaman nereden vuracağını kestiremiyorum, ihanet mi edeceksin tekrar bana! O kadar fazla ihanet ettin ki her defasında alıştım artık canım yanmayacak dedim...
Ve tekrar, tekrar canım yandı, kül oldu içimdeki güven.
İhanete yenik düştü ruhumda açan papatyalar..
Bir kaç günlük daha ölüm kokusu sarsın, nankör Dünya’ya.
Sonra sonsuzluğa, kuruyup giden yaprakların uçuşması gökyüzünde, uzak diyarlara peri masallarındaki.
Belki gökten üç elma düşer kim bilir!

 
Etiketler: Denemelerden,
Yorumlar
Haber Yazılımı